In de boekskes: De Kilkee playsuit

Een tijdje gelden kreeg ik een mailtje van La Maison Victor. Of ik mee wou doen met een fotoreportage en daarbij 1 van de nieuwe patroontjes in preview wou maken. Uiteraard moeten me ze zoiets geen 2 keer vragen!

Ik mocht de Kilkee playsuit maken. Een los vallende playsuit met een mooie halslijn en prachtige mouwen. Ik koos voor een heel soepelvallende chambray van Veritas. Normaal zitten er zakken in de short, maar ik liet die weg. Verder naaide ik een biesje op de zijnaad. Ik maakte ook 1 maatje kleiner dan mijn gewoonlijke draagmaat. Ik vond de playsuit ander wat te los voor mijn smaak.


Ik vond het een heerlijke dag. We werden professioneel opgemaakt maar mochten toch gewoon helemaal onszelf blijven. De fotoshoot zelf was in Mechelen.

Abonnee’s kregen vandaag hun nummer al in de bus, in de winkel te koop vanaf 21 juni! En daar vind je ook deze topmadammen en hun creaties in terug: v.l.n.r Nicky, Sofie, Miek, Sofie, Ikke, Sylvia 


Alle foto’s zijn van de hand van Joost Joossen!
Dank je wel La Maison Victor!

Blossom Bomber

Ik maakte in September 2017 dit Bomber jasje tijdens een naaiweekend met “De vriendinnen van Hugo”. Ik gebruikte het Blossom patroontje uit La Maison Victor. Ik droeg het al heel veel deze herfst en winter. De 5kg extra emo – eten die ik sindsdien meedraag, maken dat ik weinig zin heb in foto’s van mezelf. Maar goed, het vestje is wel tof en mag dus ook op de foto.

Ik kocht de stof op een verkoop van de “Fabric Sales” in Rotselaar een 2 tal jaar terug. Heel zacht vanbinnen, met goud aan de buitenkant. Helemaal mijn ding dus!

Ik gebruikte boorden van Veritas om af te werken. Ik voerde het vestje niet, ik draag het eerder zoals ik een cardigan zou dragen.


Er volgt hier zeker nog zelfgenaaide kledij voor mezelf, maar eerst die 5 kg eens aanpakken…

Harper

De lente editie van La Maison Victor is voor mij een toppertje. Er staan echt leuke patroontjes deze keer. Mijn oog viel onmiddellijk op de Harper broek. Helemaal hot deze lente, al ben ik normaal niet zo een hipster, deze broek zag ik helemaal zitten.

Ik kocht de allerlaatste 1,5m van de stof uit het boekje bij Het Stoffenhuis. Het is een erg rekbare, iets dikker stof met een mooie structuur.

Aangezien ik netjes in de maattabel van LMV val bij maat 38, tekende ik die met een gerust gemoed uit en begon met de broek in mekaar te naaien. Het liep echt niet van een leien dakje. De zakken waren met niet helemaal duidelijk, en daar was ik al een uur mee bezig. De rits met gulp vond ik wel goed uitgelegd dus dat ging redelijk. En toen dacht ik wijselijk: ik pas de broek even voor ik de tailleband er aan zet. Een van mijn betere zetten, want het resultaat was om te huilen. Een zak was nog eleganter geweest vermoed ik. Veel te breed, zowat overal. Het kruis veel te laag. Echt niks goed was er aan.

 

Ik ging te rade bij mijn naaivriendinnen. En veranderde als volgt:

  • Bij de taille en de heup naaide ik op 2cm in plaats van op 1cm van de rand. Dus ik nam daar in totaal 4cm omtrek weg.
  • Ik diepte de plooien in het achterpand wat verder uit.
  • En moest dan uiteraard ook de tailleband aanpassen.
  • Het kruis verhoogde ik met 2,5cm.
  • De pijpen versmalde ik geleidelijk aan totdat ik aan de enkel uiteindelijk op 2,5cm van mijn eerste naad stikte. Ik nam dus uiteindelijk aan de enkel 10cm omtrek weg!
  • Ik verkortte 5cm en kon nog 2x omslaan.
    Nu past ze in het straatje van “goed genoeg”. Ik ben nog niet helemaal overtuigd. Ik vind dat ik er een dikke poep in heb en zou misschien (als ik ooit de moed vind) er vanachter een nep paspelzakje in maken, om het geheel wat te breken. Wat ik wel weer tof vind, is dat ze mijn taille accentueert. Het deel van mijn lijf waar ik het meest tevreden van ben :-).
    Op alle pasvorm miserie na, vind ik dat ze mooi in mekaar zit. De plooien komen mooi overeen en ze is heerlijk om te dragen door de stretch in de stof. Ik denk dat een volgende gewoon een maat of zelfs 2, kleiner zou worden.

Een boek dat doet wat het belooft: Stof voor Durf het Zelvers 3

Een nieuwe SVDZ is er! Ik geef toe dat ik voor de lancering toch een beetje twijfelde of ik het wel zou kopen. Ik heb veel ongebruikte naaiboeken en was niet van plan om er nog eentje aan dat lijstje toe te voegen. Uiteindelijk kocht ik het toch, gewoon omdat mijn neurotische brein niet SVDZ1 & 2 in het rek kan hebben staan als er nog een nummer 3 bestaat. Maar ik ben dankbaar voor dat neurotische brein, want dit is echt een toppertje!

 

Het boek belooft patronen met die snel klaar zijn, maar even goed mooi en comfortabel. Veel beloftes lijkt me, maar ze zijn wel helemaal waar. Ik ging dit weekend weer op naaiweekend en maakte er 4 patronen uit. Elk stuk wast klaar in minder als 2uur, de meesten zelfs rond het uur. Als dat niet top is!

 

Ik begon met een keer iets voor mezelf in een lang gekoesterd tricot stofje van Lotte Martens. Ik maakte het topje met de rimpeltjes in maatje S. Past perfect voor mij en zit heerlijk!

 

De locatie waar we deze keer zaten was prachtig, je gaat er donderdag zeker nog meer van zien ;-). De lieve Evi maakte foto’s met dit geweldige resultaat. Merci shoe!

Selfish sewing: Top Louise

Er wordt nog al eens gedacht dat ik niet voor mezelf naai. Eigenlijk is dat niet waar, ik naai vrij regelmatig voor mezelf, maar het raakt gewoon niet op de blog. Ten eerste moet er iemand zijn die foto’s van u maakt. Ten tweede wilt ge dan ook dat uw haar wat fatsoenlijk ligt en dat ge wat mascara en blush op uw gezicht hebt. Allemaal dingen die hier over het algemeen niet altijd heel goed in orden zijn (zeker die mascara is niet dagelijks aanwezig). En dan ziet ge die foto’s en denkt ge: Neen, zo ga ik echt niet op mijn blog staan!. Maar misschien is het eens tijd om me daar over te zetten en toch af en toe te laten zien wat ik voor mezelf maak. Want ik draag die zaken wel veel. Dus bij deze: mijn Louise top met zichtbare BH bandjes, een beetje blush en een beetje mascara 😉 .

Ik ben eigenlijk wel fan van Franse patronen. Hun stijl ligt me over het algemeen wel, de matentabel wat minder (gemiddeld moet ik 2 maten groter uittekenen dan ik bij bijvoorbeeld La Maison Victor moet tekenen), maar dat negeren we weer maar even. Dit is een topje van Republique du Chiffon. Heel eenvoudig en vlot te naaien en heerlijk om te dragen.


Ik had wat schrik voor de pasvorm, wegens geen nepen in het patroon. Maar het zit fijn. Ik zou het nu zeker niet in een gewoon katoentje maken, het moet echt een soepel stofje zijn. Ik kortte enkel de bandjes wat in na een pasbeurt en het had misschien nog wat gemogen. Dit is een stofje van Miss Chips dat ik ooit kocht bij Mon Depot.

Ik zou willen stoefen dat ik de rok zelf maakte, maar dat is niet zo. Het is mijn favoriete rok ever, van CKS (mijn favoriete merk ever trouwens ook). Heerlijk zwierig en licht. Ik zou hem elke dag willen dragen!